محمد بن جرير الطبري (مترجم: جمعى از علماء در نيمه دوم قرن چهارم)
849
جامع البيان عن تأويل آي القرآن (تفسير طبرى) (فارسى)
90 - چنانك بفرستاديم ما بر بخششكنندگان « 1 » * 91 - آن كسها كه گفتار [ گفتند ] اندر قرآن قولهاى مختلف - گروهى گفتند شعرست ، گفتند جادوى « 2 » است * 92 - بخداى تو - يا محمّد - كه بپرسيمشان همه بجمله * 93 - آنچه ايشان مىكنند و مىگويند * 94 - اندر توحيد بفرماى و بكن بدانچه مىفرمايندت « 3 » و روى بگردان از هنبازگيران * 95 - كه ما بسنده كرديم ترا از افسوس كنندگان « 4 » * 96 - آن كسها كه مىپرستيدند و مىگويند وا خداى خداى ديگر سرانجام بدانند « 5 » * 97 - درست ما مىدانيم كه ترا دل مىتنگ گردد دل تو « 6 » بدان چه مىگويند ايشان * 98 - نماز كن بنام خداى و بثناى « 7 » خداوند تو و مىباش از سجده كنندگان * 99 - و مىپرست آفريدگار ترا تا بيايد به تو مرگ « 8 » *
--> ( 1 ) - بر سوگند خوردگان و بخشش كنندگان . ( صو ) ( 2 ) - آن كسها كه كردند قرآن را پاره پاره . ( صو ) - قرآن را پارهها . ( نا ) - قرآنى را پارهها . ( خ ) ( 3 ) - حكم كن و كار كن بدانچه ترا فرمودهاند . ( نا ) - پيش رو بدانچه فرمودهاند . ( صو ) - گوش دار بدانچه فرمودهاند . ( خ ) ( 4 ) - ما كفايت كنيم ترا از افسوسكنان - ( نا ) - ما بسندگى كنيم ترا از افسوس كنندگان . ( صو ) ( 5 ) - آن كسها كه همى كنند با خداى خداى ديگر زود باشد كه بدانند . ( نا ) ( 6 ) - كه دانيم كه ترا تنگ شود دل تو . ( خ ) ( 7 ) - تسبيح كن بشكر . ( خ ) ( 8 ) - بىگمانى يعنى مرگ . ( صو )